SOLENE ORAÇÃO DAS VÉSPERAS
na Memória de
SÃO PIO DE PIETRELCINA, PRESBÍTERO
PRESIDIDA PELO SANTO PADRE,
GREGÓRIO
Basílica de São Pedro
23.09.2025
PROCISSÃO DE ENTRADA
Estando todos preparados, ao toque do órgão ou enquanto se executa um canto faz-se a entrada na igreja.
TU ES PETRUS
ET SUPER HANC PETRAM
TU ES PETRUS
ET SUPER HANC PETRAM
ET SUPER HANC PETRAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
ÆDIFICABO ECCLESIAM MEAM
Ao entrar no presbitério, fazem todos, dois a dois, profunda reverência ao altar, e dirigem-se para os seus lugares.
SAUDAÇÃO
Ao chegar diante do altar, o Bispo entrega o báculo ao ministro e depõe a mitra; faz inclinação profunda ao altar, com os diáconos e os outros ministros que o acompanhem; sobe ao altar, e beija-o juntamente com os diáconos que o assistem.
Depois, dirige-se para a cátedra onde, de pé, se benze e canta o versículo:
Pres: VINDE, Ó DEUS EM MEU AUXÍLIO. +
Todos respondem:
℟.: SOCORREI-ME SEM DEMORA. +
Depois, recita-se:
Pres: GLÓRIA AO PAI, E AO FILHO E AO ESPÍRITO SANTO.
℟.: COMO ERA NO PRINCÍPIO, AGORA E SEMPRE. AMÉM. ALELUIA.
HINO
Os cantores entoam o hino, que o povo continua, conforme o pedir a forma musical do mesmo hino.
℟.: CLARO ESPELHO DE VIRTUDE,
HOMEM SANTO, BOM PASTOR,
OUVE O HINO QUE, EM TI, LOUVA
OS PRODÍGIOS DO SENHOR,
QUE, PONTÍFICE PERPÉTUO,
OS MORTAIS A DEUS UNIU,
E, POR NOVA ALIANÇA,
NOVA PAZ NOS GARANTIU.
PREVIDENTE, ELE TE FEZ
DO SEU DOM O SERVIDOR,
PARA DAR AO PAI A GLÓRIA
E A SEU POVO VIDA E AMOR.
ATINGINDO ALTO CUME
POR PALAVRAS E POR VIDA,
DOUTOR FOSTE E SACERDOTE,
HÓSTIA A DEUS OFERECIDA.
NÃO TE ESQUEÇAS, PEDE A DEUS,
TU QUE AO CÉU FOSTE ELEVADO:
QUE AS OVELHAS BUSQUEM TODAS
DO PASTOR O VERDE PRADO.
GLÓRIA À TRINA DIVINDADE,
QUE, NUM SERVO TÃO FIEL,
RECOMPENSA OS MINISTÉRIOS
COM O JÚBILO DO CÉU.
SALMODIA
Depois do hino, o Bispo senta-se e recebe a mitra como de costume; todos igualmente se sentam. Os salmos sejam recitados em dois coros.
Ant. 1
Pres: Ó Senhor,
℟.: exaltai o vosso Ungido!
Salmo 19 (20)
(Oração pela vitória do Rei)
Coro 1: Que o Senhor te escute no dia da aflição,
e o Deus de Jacó te proteja por seu nome!
Que do seu santuário te envie seu auxílio
e te ajude do alto, do Monte de Sião!
Coro 2: Que de todos os teus sacrifícios se recorde,
e os teus holocaustos aceite com agrado!
Atenda os desejos que tens no coração;
plenamente ele cumpra as tuas esperanças!
Coro 1: Com a vossa vitória então exultaremos,
levantando as bandeiras em nome do Senhor.
Que o Senhor te escute e atenda os teus pedidos!
Coro 2: E agora estou certo de que Deus dará a vitória,
que o Senhor há de dar a vitória a seu Ungido;
que haverá de atendê-lo do excelso santuário,
pela força e poder de sua mão vitoriosa.
Coro 1: Uns confiam nos carros e outros nos cavalos;
nós, porém, somos fortes no nome do Senhor.
Todos eles, tombando, caíram pelo chão;
nós ficamos de pé e assim resistiremos.
Coro 2: Ó Senhor, dai vitória e salvai o nosso rei,
e escutai-nos no dia em que nós vos invocarmos.
Coro 1: Glória ao Pai, ao Filho e ao Espírito Santo.
Coro 2: Como era no princípio, agora e sempre. Amém.
Ant. 1
Pres: Ó Senhor,
℟.: exaltai o vosso Ungido!
Ant. 2
Pres: Cantaremos
℟.: celebrando vossa força.
Salmo 20(21),2-8.14
(Ação de graças pela vitória do Rei)
Coro 1: Ó Senhor, em vossa força o rei se alegra;
quanto exulta de alegria em vosso auxílio!
O que sonhou seu coração, lhe concedestes;
não recusastes os pedidos de seus lábios.
Coro 2: Com bênção generosa o preparastes;
de ouro puro coroastes sua fronte.
A vida ele pediu e vós lhe destes
longos dias, vida longa pelos séculos.
Coro 1: É grande a sua glória em vosso auxílio;
de esplendor e majestade o revestistes.
Transformastes o seu nome numa bênção,
e o cobristes de alegria em vossa face.
Coro 2: Por isso o rei confia no Senhor,
e por seu amor fiel não cairá.
Levantai-vos com poder, ó Senhor Deus,
e cantaremos celebrando a vossa força!
Coro 1: Glória ao Pai, ao Filho e ao Espírito Santo.
Coro 2: Como era no princípio, agora e sempre. Amém.
Ant. 2
Pres: Cantaremos
℟.: celebrando vossa força.
Ant. 3
Pres: Fizestes de nós para Deus,
℟.: sacerdotes e povo de reis.
Cântico Ap 4,11; 5,9.10.12
(Hino dos Remidos)
Coro 1: Vós sois digno, Senhor nosso Deus,
de receber honra, glória e poder!
Coro 2: Porque todas as coisas criastes,
é por vossa vontade que existem
e subsistem porque vós mandais.
Coro 1: Vós sois digno, Senhor nosso Deus,
de o livro nas mãos receber
e de abrir suas folhas lacradas!
Coro 2: Porque fostes por nós imolado;
para Deus nos remiu vosso sangue
dentre todas as tribos e línguas,
dentre os povos da terra e nações.
Coro 1: Pois fizestes de nós, para Deus,
sacerdotes e povo de reis,
e iremos reinar sobre a terra.
Coro 2: O Cordeiro imolado é digno
de receber honra, glória e poder,
sabedoria, louvor, divindade!
Coro 1: Glória ao Pai, ao Filho e ao Espírito Santo.
Coro 2: Como era no princípio, agora e sempre. Amém.
Ant. 1
Pres: Fizestes de nós para Deus,
℟.: sacerdotes e povo de reis.
LEITURA BREVE
(1Pd 5,1-4)
Terminada a salmodia, o leitor vai ao ambão e faz a leitura, longa ou breve, a qual todos escutam sentados.
Leitor 1: Exorto aos presbíteros que estão entre vós, eu, presbítero como eles, testemunha dos sofrimentos de Cristo e participante da glória que será revelada: Sede pastores do rebanho de Deus, confiado a vós; cuidai dele, não por coação, mas de coração generoso; não por torpe ganância, mas livremente; não como dominadores daqueles que vos foram confiados, mas antes, como modelos do rebanho. Assim, quando aparecer o pastor supremo, recebereis a coroa permanente da glória.
HOMILIA
Se for oportuno, o Bispo, tomando o báculo, pode proferir uma breve homilia de comentário à leitura, o que fará sentado, com a mitra, na cátedra ou noutro lugar mais adequado, de onde possa ser visto e escutado por todos.
RESPONSÓRIO BREVE
Em seguida, como resposta à palavra de Deus, canta-se o responsório breve ou um canto responsorial.
Pres: EIS O AMIGO DOS IRMÃOS, QUE INTERCEDE PELO POVO.
℟.:EIS O AMIGO DOS IRMÃOS, QUE INTERCEDE PELO POVO.
Pres: DEDICOU A SUA VIDA EM FAVOR DE SEUS IRMÃOS.
℟.: QUE INTERCEDE PELO POVO.
Pres: GLÓRIA AO PAI, E AO FILHO E AO ESPÍRITO SANTO.
℟.: EIS O AMIGO DOS IRMÃOS, QUE INTERCEDE PELO POVO.
CÂNTICO EVANGÉLICO
Ant.
Pres: EU TE DOU GRAÇAS, Ó CRISTO, BOM PASTOR, QUE ME GUIASTE À GLÓRIA DO TEU REINO!
℟.: O REBANHO QUE A MIM CONFIASTE ESTEJA AQUI ONDE ESTOU NA TUA GLÓRIA.
Todos se levantam. À antífona do cântico evangélico, o Bispo impõe incenso no turíbulo. Quando o coro começar o cântico do Magnificat, todos se levantam; o Bispo levanta-se, com a mitra, benze-se e dirige-se para o altar; e, feita com os ministros a devida reverência, sobe ao altar sem o beijar.
MAGNIFICAT
Enquanto se executa o cântico evangélico, faz-se normalmente a incensação do altar, da cruz, do Bispo e dos outros, tal como na Missa.
℟.: MAGNIFICAT + ANIMA MEA DOMINUM
ET EXULTAVIT SPIRITUS MEUS IN DEO SALUTARI MEO.
QUIA RESPEXIT HUMILITATEM ANCILLÆ SUÆ:
ECCE ENIM EX HOC BEATAM ME DICENT OMNES GENERATIONES.
QUIA FECIT MIHI MAGNA QUI POTENS EST, ET SANCTUM NOMEN EIUS.
ET MISERICORDIA EIUS A PROGENIE IN PROGENIES TIMENTIBUS EUM.
FECIT POTENTIAM IN BRACHIO SUO,
DISPERSIT SUPERBOS MENTE CORDIS SUI.
DEPOSUIT POTENTES DE SEDE ET EXALTAVIT HUMILES.
ESURIENTES IMPLEVIT BONIS ET DIVITES DIMISIT INANES,
SUSCEPIT ISRAEL PUERUM SUUM RECORDATUS MISERICORDIÆ SUÆ,
SICUT LOCUTUS EST AD PATRES NOSTROS,
ABRAHAM ET SEMINI EIUS IN SÆCULA.
GLORIA PATRI, ET FILIO, ET SPIRITUI SANCTO
SICUT ERAT IN PRINCIPIO, ET NUNC,
ET SEMPER, ET IN SAECULA SAECULORUM. AMEN.
Ant.
Pres: EU TE DOU GRAÇAS, Ó CRISTO, BOM PASTOR, QUE ME GUIASTE À GLÓRIA DO TEU REINO!
℟.: O REBANHO QUE A MIM CONFIASTE ESTEJA AQUI ONDE ESTOU NA TUA GLÓRIA.
PRECES
Terminado o cântico e repetida, na forma habitual, a antífona, fazem-se as preces. O ministro apresenta o livro, e o Bispo profere a monição; depois, um dos diáconos, do ambão ou de outro lugar adequado, enuncia as intenções, a que o povo responde.
Pres: Rendamos a devida glória a Cristo, constituído Pontífice em favor dos homens nas suas relações com Deus; e lhe peçamos humildemente:
℟.: Senhor, salvai o vosso povo!
1. Fizestes resplandecer admiravelmente a vossa Igreja por meio de santos e insignes Pastores; que os cristãos se alegrem sempre com o mesmo esplendor.
2. Quando os santos Pastores vos suplicavam, a exemplo de Moisés, perdoastes os pecados do povo; por intercessão deles, santificai a vossa Igreja mediante uma contínua purificação.
3. Tendo-os escolhido entre seus irmãos, consagrastes vossos santos, enviando sobre eles o vosso Espírito; que o mesmo Espírito Santo inspire aqueles que governam vosso povo.
4. Sois vós a herança dos santos Pastores; concedei que nenhum daqueles que foram resgatados pelo vosso sangue fique longe de vós.
5. Por meio dos Pastores da Igreja, dais a vida eterna a vossas ovelhas, e não permitis que ninguém as arrebate de vossas mãos; salvai os que adormeceram em vós, pelos quais destes a vida.
ORAÇÃO DO SENHOR
O Pai-nosso é cantado ou recitado por todos, precedido, se for conveniente, de monição do Bispo, dizendo:
Pres: LEMBRAI-VOS DE NÓS, SENHOR, QUANDO VIERDES EM VOSSO REINO E ENSINAI-NOS A DIZER:
℟.: PATER NOSTER, QUI ES IN CAELIS
SANCTIFICÉTUR NOMEN TUUM,
ADVÉNIAT REGNUM TUUM,
FIAT VOLUNTAS TUA, SICUT IN CAELO, ET IN TERRA.
PANEM NOSTRUM QUOTIDIÁNUM DA NOBIS HÓDIE,
ET DIMÍTTE NOBIS DÉBITA NOSTRA,
SICUT ET NOS DIMÍTTIMUS DEBITÓRIBUS NOSTRIS.
ET NE NOS INDÚCAS IN TENTATIÓNEM.
SED LÍBERA NOS A MALO.
ORAÇÃO
Por fim, o Bispo canta ou recita a oração conclusiva, de mãos estendidas.
Pres: Ó Deus, que enriquecestes São Pio de Pietrelcina com o espírito de verdade e de amor para apascentar o vosso povo, concedei-nos, celebrando sua festa, seguir sempre mais o seu exemplo, sustentados por sua intercessão. Por nosso Senhor Jesus Cristo, vosso Filho, na unidade do Espírito Santo.
℟.: AMÉM.
BÊNÇÃO FINAL
Se for necessário, façam-se breves comunicações ao povo.
Em seguida, faz-se a despedida. O sacerdote, voltado para o povo, abre os braços e diz:
Pres.: O Senhor esteja convosco.
℟.: Ele está no meio de nós.
Pres.: Bendito seja o nome do Senhor.
℟.:Agora e para sempre.
Pres.: Nossa proteção está no nome do Senhor.
℟.: Que fez o céu e a terra.
℟.:Agora e para sempre.
Pres.: Nossa proteção está no nome do Senhor.
℟.: Que fez o céu e a terra.
Pres.: E a bênção de Deus todo-poderoso, Pai + e Filho + e Espírito + Santo, desça sobre vós e permaneça para sempre.
℟.: Amém.
Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
℣.: Ide em paz, e anunciai o Evangelho do Senhor.
℟.: Graças a Deus!